
De gotische ingang
Gebeeldhouwd steenwerk bij de ingang is bewaard gebleven van het middeleeuwse gebouw op deze plek, opgenomen in het Ottomaanse bad in plaats van afgebroken.
Architectuur
Een gebouw dat zijn oudere lagen bewaart en met een kleine woordenschat werkt: gehouwen steen, koepels, marmer en water.

Gebeeldhouwd steenwerk bij de ingang is bewaard gebleven van het middeleeuwse gebouw op deze plek, opgenomen in het Ottomaanse bad in plaats van afgebroken.

Het bad ligt ingebed in de İrfan Bey Sokak, vlak achter Büyük Han. Het is ruim van maat en toch ingetogen van uitstraling: het hoort bij zijn buurt.

Het bad staat te boek als hammam met zeven koepels. Elke koepel markeert een ruimte eronder; de grootste bekroont de warme ruimte.

Kleine stervormige en ronde glazen openingen doorboren de koepels. Ze laten bundels daglicht binnen terwijl de warmte binnenblijft, en de ster werd onderdeel van het embleem van Büyük Hamam.

Het verwarmde marmeren platform in het midden van de warme ruimte — het middelpunt van het hele gebouw.

Marmeren bekkens (kurna's) staan langs de muren van de baderuimtes. Met een schaal wordt er warm water uit geschept en langzaam over de schouders gegoten.

In het midden van de koele hal staat een fontein, met zitplaatsen en houten galerijen eromheen.

Houten galerijen rond de bovenverdieping van de hal brengen warmte in de gehouwen steen.

Dikke muren van gehouwen steen houden de warmte van de warme ruimtes en de koelte van de hal vast. Na zonsondergang strijkt licht over de stenen gevel aan de straat.