Gotyckie wejście
Rzeźbione kamienne detale przy wejściu przetrwały ze średniowiecznej budowli, która stała w tym miejscu – zamiast je usunąć, włączono je w osmańską łaźnię.
Architektura
Kamień, kopuła, marmur, światło.
Budynek, który zachowuje swoje starsze warstwy i posługuje się niewielkim słownikiem form: ciosanym kamieniem, kopułami, marmurem i wodą.
Łaźnia wpisana w ulicę
Łaźnia wtapia się w zabudowę İrfan Bey Sokak, tuż za Büyük Han. Jej skala jest hojna, a charakter skromny: to budynek, który należy do swojej dzielnicy.
Siedem kopuł
Łaźnię odnotowano jako hammam o siedmiu kopułach. Każda kopuła wyznacza salę poniżej, a największa wieńczy gorącą salę.
Otwory w kształcie gwiazd
Kopuły przebijają małe, przeszklone otwory w kształcie gwiazd i kół. Wpuszczają smugi dziennego światła, a ciepło zostaje w środku; gwiazda stała się częścią godła Büyük Hamam.
Göbek taşı
Podgrzewana marmurowa platforma pośrodku gorącej sali – punkt, wokół którego zbudowano cały budynek.
Marmurowe misy
Wzdłuż ścian sal kąpielowych stoją marmurowe misy (kurny). Ciepłą wodę nabiera się z nich miseczką i powoli polewa ramiona.
Fontanna chłodnej sali
Pośrodku chłodnej sali stoi fontanna, a wokół niej są siedziska i drewniane galerie.
Drewniane galerie
Drewniane galerie wokół górnej kondygnacji sali wnoszą ciepło do ciosanego kamienia.
Kamień, który trzyma ciepło
Grube mury z ciosanego kamienia zatrzymują ciepło gorących sal i chłód sali wejściowej. Po zmroku światło omywa kamienną fasadę od strony ulicy.